amaryllis bloguje...

Dzisiaj jest tak samo. Kuzynka zapytała się mnie czy mój ukochany mnie czymś zaskoczył, czy była kolacja przy świecach. Odpowiedź brzmi: nie. W zasadzie to jeszcze ani razu nie zostałam zaskoczona przez ukochanego, obecnego czy któregoś z byłych, w urodziny. I od jakiegoś czasu było mi w ten dzień jakoś tak smutno. 

Pamiętam też, że w moje 18ste urodziny czułam się wyjątkowo. Gdy moja rodzinka wkroczyła do pokoju tuż po północy, żeby złożyć mi życzenia. Dla porównania wczoraj przed północą i chwilę po byłam z Nim o krok od kłótni. Powiedział, że jest już taki, taki mało romantyczny. Sama już nie wiem czy chodzi tu o romantyzm czy o coś innego, odrobinę kreatywności i inicjatywy, zainteresowania? 

I tym sposobem za 50 minut skończą się moje urodziny. Może kolejne będą inne?

On: Hmm. Staram się żyć teraźniejszością, nie rozpamiętuję tego co było, a przynajmniej tego unikam.

Ja: U mnie jest wręcz przeciwnie. Czasami wraca coś tak mocno, że aż mnie męczy.

On: Widzisz, pamięć akurat jest tak skonstruowana, że często pamiętamy tylko te dobre rzeczy, zapominając o tych złych.

A w moich uszach "Sometimes" James.